دو شنبه 07 خرداد 1397
   English     فارسی
روزي ۲ کارگر ايراني به خانه برنمي‌گردند!

 

روزي ۲ کارگر ايراني به خانه برنمي‌گردند!

کارگران زيادي هر روز صبح خود را از بيم حوادثي مانند «ريزش ساختمان»، «مسموميت»، «آتش‌سوزي»، «سقوط از ارتفاع»، «خفگي» و ... شروع مي‌کنند.

»تجارت‌نيوز» در ادامه نوشت: براساس آمار سازمان‌ بين‌المللي کار، در بين ميلياردها کارگري که هر روز در سراسر جهان به محل کار مي‌روند، ۶۳۰۰ نفر از آنان هيچ‌گاه براي غروب به خانه برنمي‌گردند و قرباني حوادث ناشي از محيط کار مي‌شوند. همچنين اين آمارها نشان مي‌دهد که سالانه حدود ۲ ميليون نفر از کارگران جهان قرباني حوادث ناشي از محيط کار مي‌شوند.

حوادث ناشي از کار تنها مختص به ايران نيست. برخي به واسطه کار در محيط‌هاي شيميايي، بعد از چند سال به انواع بيماري‌هاي خطرناک مانند سرطان مبتلا مي‌شوند. براي آنان که در بخش ساختمان مشغول به فعاليت هستند به مراتب حوادث ناگوارتري مانند سقوط از ارتفاع و ريزش مصالح رخ مي‌دهد.

گويا کارگران بايد بپذيرند که در طول زمان کار به احتمال زياد حداقل يک بار در معرض چنين حوادثي قرار مي‌گيرند. وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعي به تازگي در بخشي از گزارش خود تحت عنوان «ويژه‌نامه روز جهاني کارگر» به موضوع حوادث ناشي از محيط کار در ايران پرداخته است.

براساس گزارش مذکور، آمارها به ما مي‌گويند هم ميزان حوادث ناشي از محيط کار و هم تعداد حادثه‌ديدگان ناشي از حوادث در سال ۱۳۹۶ نسبت به سال‌هاي گذشته رشد قابل‌ توجهي داشته است. اين گزارش تاييد مي‌کند که تعداد موارد منجر به فوت از ۸۱۴ نفر در سال ۱۳۹۵، به ۸۴۳ نفر در سال ۱۳۹۶ رسيده است.

شايد در نگاه اول اين آمار چندان چشمگير نباشد اما هنگامي‌که اين نکته را در نظر مي‌گيريم که فوت ۸۴۳ نفر، افراد و خانواده‌هاي زيادي را در معرض آسيب قرار مي‌دهد، وضعيت به گونه ديگري خواهد بود؛ چرا که جان‌باختگان ناشي از محيط کار معمولا جزء سرپرستان خانوار محسوب مي‌شوند.

با اين حال، علاوه بر ۸۴۳ نفر کارگر ايراني که در سال ۹۶ با مرگ دست‌و‌پنجه نرم کرده‌اند، تعداد زياد ديگري از افراد نيز دچار شکستگي، قطع عضو، سوختگي، جراحت و ... شده‌اند.

براساس گزارش مذکور از جمله عواملي که بيشترين نقش را در سال ۹۶ در بروز حواث محيط کار داشته‌اند مي‌توان به ترتيب به «سقوط کردن و لغزيدن»، «گير کردن داخل يا بين اشياء و ماشين»، «برخورد با اشياء و تجهيزات» و «سقوط اشياء» اشاره کرد.

اين آمار نشان مي‌دهد که عامل «سقوط کردن و لغزيدن» با اختصاص۳۳?۹ درصد از حوادث کار به خود بيشترين نقش را در اين حوادث داشته است. نکته‌اي که بايد در اينجا در نظر گرفت اين است که کارگران بخش ساختمان و مسکن بيشتر از ساير کارگران در معرض «سقوط کردن و لغزيدن» و به طور کل حوادث ناشي از کار هستند.

اما آمار ويژه‌نامه وزارت کار نيز مهر تاييدي بر ادعاي فوق است. براساس اين گزارش بخش ساختمان در سال ۱۳۹۶ با اختصاص ۴۰۵۸ حادثه ناشي از کار به خود در صدر ايستاده است. ساير بخش‌هاي صنعت، کشاورزي و بخش تامين آب و برق و گاز هر کدام به ترتيب با اختصاص ۳۶۵۹، ۳۸۲ و ۲۲۶ حادثه به خود در رتبه‌هاي ديگر هستند.

آنگونه که گزارش وزارت کار تاييد کرده، در سال ۱۳۹۶، استان تهران، اصفهان، خراسان رضوي، آذربايجان شرقي و گلستان هر کدام به ترتيب با فوت ۲۰۴، ۶۳، ۵۲، ۴۹ و ۴۸ نفر به لحاظ مرگ‌و‌مير ناشي از کار در صدر هستند.

آمار فوق نشان مي‌دهد که استان‌هاي ياد شده که داراي بيشترين مرگ‌و‌مير ناشي از محيط کار هستند، استان‌هايي هستند که سهم قابل‌توجهي را نيز در اشتغال بخش صنعتي دارند. ضمن آنکه در مورد استان گلستان نبايد حادثه معدن يورت در ابتداي سال ۹۶ را ناديده گرفت که موجب افزايش سهم اين استان شده است

 


1397/2/16

دزدي افکار= عقيم شدن فکر


ظرفيت محدود

زمان و مکان به اطلاع علاقمندان خواهد رسيد

                logo-samandehi
                آمار ماهانه: بازدید این صفحه: 20626 مرتبه نمایش این صفحه: 21272 مرتبه